فرید حسینیان تهرانی

فرید حسینیان تهرانی

برگزیدۀ بخش اصلی جشنواره

[برندۀ لوح تقدیر، بستۀ هدیۀ کتاب و مبلغ ۵ میلیون ریال وجه نقد]

متولد ۱۳/۱۰/۱۳۵۶ – تهران

 تحصیلات:

کارشناسی مهندسی مکانیک، دانشگاه آزاد تهران مرکز، ۱۳۸۱

کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران، ۱۳۸۴

سوابق اجرایی:

  • کارشناس ارشد قراردادها، شرکت مپنا، ۱۳۸۹ تاکنون
  • داور و دبیر اولین دوره جایزه شعر مایا، ۱۳۹۲
  • قائم مقام سردبیر و مدیر اجرایی نشریهٔ الکترونیک «گروه ادبی مایا»، ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲
  • مؤسس و عضو فعال گروه هنری “دوشنبه” از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۲

داستان:

  • رمان «زنِ درون آل پاچینو»، انتشارات نیستان، ۱۳۹۲
  • رمان «من آلیس نیستم ولی اینجا خیلی عجیبه»، موسسهٔ انتشاراتی ققنوس (هیلا)، ۱۳۹۴
  • رمان «آقای دکتر ظریف دارید رؤیا می‌بینید؟»، انتشارات نیماژ، در دست چاپ
  • مجموعه داستان «از اول دو سانتی کج بود»، انتشارات نیستان، ۱۳۹۰
  • مجموعه داستان ده‌کلمه‌ای «مینی مال من»، نشر او، ۱۳۹۵

ترجمه:

  • ترجمهٔ اشعار جیمز جویس «موسیقی مجلسی»، انتشارات هرمس، ۱۳۹۴
  • ترجمهٔ آنتولوژی شعر ذن چین، «هر قلبی بودای خویش است»، انتشارات متن دیگر، ۱۳۹۶

شعر:

  • مجموعه شعر سپید «دارم خیال می‌کنم!»، نشر سرواد، ۱۳۷۸
  • مجموعه شعر سپید «ساده‌ترین حرف‌هایت را بزن!»، نشر آهنگ قلم، ۱۳۹۰
  • مجموعه شعر سپید «اجرای عاشقانهٔ نارنج»، انتشارات نصیرا، ۱۳۹۲
  • مجموعه شعر سپید «قدیم‌ها عاشق‌ها این‌جور خواب می‌دیدند…»، آمادهٔ نشر

همکاری با نشریات:

  • انتشار پراکندهٔ آثار در نشریاتی چون عصرایران، کارنامه، گلستانه، کارگاه هنر نوین، والس ادبی، آنات، پیاده رو، آوانگاردها، بی‌نقاب، دانوش و…

جوایز:

  • نامزد نهایی سیزدهمین دورهٔ جایزهٔ رمان متفاوت “واو” برای رمان “من آلیس نیستم ولی اینجا خیلی عجیبه!”، ۱۳۹۶
  • مقام اول جایزهٔ ادبی تبریز در بخش شعر آزاد (سپید)، ۱۳۹۲
  • تقدیرشده در پنجمین دوره جایزهٔ داستان ده‌کلمه‌ای (فراموشیِ لی)، ۱۳۹۲

و…

مقالات و مطالعات شهری:

  • مشارکت در طرح نوسازی بافت فرسوده منطقه ۱۵، اتابک، دو شماره مجلات سازمان نوسازی بافت فرسوده، ۱۳۸۷
  • “کاربرد هنر در افزایش شمار مسافرین حمل و نقل درون شهری” / انتشار در کنفرانس “منطقه‌ای حمل و نقل و ترافیک ایران” سازمان حمل و نقل و ترافیک، اسفند ۱۳۸۵ و نشریه “شهر و ساختمان” شماره‌های ۲۳، ۲۴، ۲۵ و ۲۶ سال ۱۳۸۵
  • “مجسمه شهری، از نمادی هویت زا تا شیئی هویت زدا”/ رتبه نخست هم اندیشی “مجسمه، شهر، معماری” سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، اسفند ۱۳۸۵

و…

یادداشت:

فراخوان جایزه ادبیات اقلیت که رسید، شاخک‌هایم تیز شد… نه این‌که مثلاً خودم را از اقلیتی خاص بدانم و بخواهم خاص بودنم را به رخ بکشم… مدیونید اگر خیال ناجور کنید! وانگهی مهم‌تر از این نیت نارسیستیکِ معمول ما اهل ادا، کودکان کار و کار خیر هم رانه‌ای درست‌درمان بود!
دوستی گفته بود بعد از این همه کتاب عیب است که توی مسابقه‌ها شرکت کنیم و این هم محللِ عیب ما بود پس… این‌ها همه از محتوای جایزه و اسم جایزه و مسمای جایزه بود تا برسیم به شکلش: اصولاً برای من داستان اندک‌کلمه‌ایِ برق‌آسا معادل اتوودهای موزیک کلاسیک می‌مانده و می‌ماند… مجموعه‌ای هم در آوردم با تصویرسازی‌های نجمه فامیل دشتیِ خوش‌دست و به سعی ترانه وفایی در نشر او به نام «مینی مال من» که شاهد مدعاست… با این شکل از داستان‌ها دست آدم گرم می‌شود و روایت لخم می‌شود و شخصیت لخت… داستان‌ها را برخط و دفعتی نوشتم و فرستادم که ضربش نیفتد!
آخر سر هم بردن و نبردن همیشه برایم مهم بوده و مسابقه را دوست داشته‌ ام… اما کاش این مسابقه سابقه‌ای به هم بزند و جیبش در دوره‌های آتی پر پول‌تر شود و مجری و مجرای دستی که به دهان برسد در سفره کودکان کار… این هم کار ما نیست و کار این همه دفتر و دستک و سازمانِ درازمان است که پول برای خرج اتینا بسیار دارند و حقش است این سعی بلیغ را مشکور بدارند.
مخلص همه کوشندگان جایزه ادبیات اقلیت.
فرید حسینیان تهرانی
تهِ بهار